?
یک راه زنی
عزیزی پرسید مرد سالاری بهتر است یا زن سالاری؟ بی هیچ تاملی گفتم مرد سالاری و او با تعجب پرسید: چرا؟
اما زمان آنقدر کوتاه بود که نتوانستم به اوبگویم که ، به نظر من زنان ایرانی مردسالاری را بیشتر دوست دارند. نشون به اون نشون که:
1- اگر دختر خانمی خواستگاری داشته باشد و خانواده خواستگار جزو خانواده های زن سالاری باشد و حرف حرف مادر خانواده باشد،دراکثرموارد به این خواستگار جواب رد می دهند. چرا که می خواهند همسر آیندشان زیر سلطه هیچ کس نباشد.و یا می گویند پسره بچه ننه است.(البته این مورد را با احترام به پدر و مادر اشتباه نگیرید).
2- هر زنی می خواهد تکیه گاه محکمی برای تمامی لحظات زندگی داشته باشد. زن حتی اگر دارای امکانات رفاهی در منزل، شغل خوب ، موقعیت اجتماعی بالا هم باشد به دل گرمی های همسرش نیاز دارد واگر زنی احساس کند که پشتوانه او سست است هیچگاه آرامش ندارد و همیشه از آینده نگران است.
3- البته این را هم بگویم که مرد سالاری به هیچ عنوان بد نیست و حتی می تواند به نوعی هم زیبا شود. آنجا که زن با روش های زیرکانه و زنانه خود خواسته هایش را نیز بدست می آورد. جایی که مرد و زن هر دو رازی و خوشنوداند. (به شرطی که این تربیت جدید، مخالفت با همسر برای اثبات کردن خود و نشان دادن قدرت برتری که در بعضی از خانواده های ایرانی مشاهده می شود در این خانواده نباشد).
4- و در انتها باید بگویم ای کاش به جای مرد سالاری و زن سالاری عشق سالاری در تمامی خانه ها حکم فرما شود که عشق بهترین، کوتاهترین و زیباترین راهها را برای زندگی ما مشخص می کند. در عشق سالاری تنها کافی است عاشق باشی و به حضرت عشق باور داشته باشی .
راستی یکی از دوستان جدید که در قراروبلاگی با ایشان آشنا شدم جمله ای زیبا در مورد وبلاگ ها گفته که حیف است برای شما نگویم: (در آن سوی آبها جایی که وب را طراحی کرده اند اکنون وبلاگ راهی برای فرار از جامعه شده است در حالی که برای ماایرانیان راهی برای برقراری ارتباط و پذیرایی از مهمانان نوشتاری خود شده است.) و اینجا باز ایرانی مهمان نواز، سفره مهر و صفا پهن کرده تا بگوید و بشنود و خانواده ی بزرگتری را ایجاد کند. آری واقعا درست است چرا که با ورود هر وبلاگ جدید با هزار سلام و درود بر تازه وارد به پیشوازش می رویم. با پرواز روح هر وبلاگ عزادار می شویم .هر که در بند باشد برای آزادیش اصرار می کنیم. هر کس که به خواهد این خانواده را ترک کند آنقدر دورش را می گیریم آنقدر از او می خواهیم تا از ترک خانه صرف نظر نکند. و بالاخره در وبلاگ هایمان باز این سرود سرگرفته چو عضوی بدرد آورد روزگار دگر عضو ها را نماند قرار.
و در آخراز سمن عزیز و دوست داشتنی که دوستان جدیدی را به ما معرفی کرد ممنونم.
